hamburger login

Nieuwsbericht

13 maart 2019

Juliana geeft demo op school

Tekst en foto’s: Hans Kroon

Vrijdagmiddag, terwijl een groot deel van Midden-Nederland zich aan het voorbereiden is op de voorjaarsvakantie, gaan een aantal muzikanten van muziekvereniging Juliana uit Uddel, bepakt en bezakt op weg, naar de Prins Willem Alexander School, in Uddel.

Huh naar school? Waarom? Voor een MuziekDemo bij de combinatiegroep 5/6 de groep van juf Ansink.

Ik hoor u denken een MuziekDemo? Ja, want het is bij Juliana beleid dat:

Wij ons willen inzetten om het voor iedereen mogelijk te maken, muziek te leren maken. Waarbij het samen muziek maken een zeer belangrijke plaats inneemt. Muziek is heel belangrijk in ieders leven en biedt zoveel extra. En deze Demo past daar dus heel goed in.

Enfin we mochten in de gymzaal onze spullen neerzetten en onze lessenaars uitvouwen.

Als eerste werd de centrale ritmische eenheid geïnstalleerd, de speeltuin van Remke! Wij, de andere muzikanten er dan voor, eigenlijk ingesloten tussen Dethmer Jan en Remke.

Onze instrumenten werden ook speelklaar gemaakt, mondstuk met of zonder rietje op het instrument en zoals het hoort een beetje inblazen.

De leerlingen werden gehaald en kwamen rustig de zaal binnen. Nieuwsgierig kijkend naar die mensen daar, op die stoelen.

Robert Polhout, een percussie docent, had deze middag de leiding en mocht de leerlingen verleiden mee te doen. En, dat lukte!

Die middag begonnen we met het spelen van energierijke muziek. Eerst speelden we ‘de Fruit Automaat’ en ‘Blaas maar raak’ waarna de leerlingen de ritmes mee gingen klappen en zeggen. Iets met Sinaasappel, Peer en Banaan en nog veel meer fruit. Het was voor ons vooral leuk en mooi om te zien dat de verschillende kleuren ‘boomwhackers’ weer gekoppeld werden aan de stukken fruit. Je moet het maar kunnen onthouden!

Boomwhackers wat zijn dat nu weer? Dat zijn superlichte plastic buizen waarmee je op je knieën of iets anders slaat, waarbij je dan een toon hoort.

Maar, alleen maar klappen is niet leuk, je moet met echte instrumenten geluid maken! Dat is veel leuker! De meegebrachte percussie-instrumenten (boomwhacker, claves, tambourijn, beat ring, cowbel enz) werden dan ook graag ter hand genomen en met verve beslagen. De muziek ging leven en daar gaat het dan ook om.

Onze instrumenten kwamen aan de beurt, hoe heten ze? Klinken ze hoog of laag, zacht of hard en waar zijn ze van gemaakt? Allemaal vragen met bijhorende antwoorden. Nog was de honger niet gestild, ze wilden meer, meer! Wat dan? Juist op onze instrumenten spelen.

Er ontstond een ware file bij het drumstel van Remke, allemaal proberen. Toch wel moeilijk om een ritme te spelen. Slaan op de trommel en bekken gaat dan nog wel, maar dan met je voeten erbij, dat is toch heel moeilijk.

Spelen op een saxofoon dat kon bij Lilian en ondergetekende dat was moeilijk, maar uit-eindelijk wist iedereen er wel geluid uit te krijgen. Al bleef dat gekriebel in je mond toch wel eng.

De trompet van Gerard en bugel van Tjitske dat leek heel wat makkelijker, maar wat viel dat tegen. De deskundige uitleg van Tjitske en Gerard hielp ze echter verder, en bleek het toch mogelijk geluid uit het instrument te krijgen.

Nog een aandachtstrekker was dat grote instrument van meneer Marinus, de bariton, wauw die klinkt mooi! Raymond kreeg er geen genoeg van en bleek een geboren talent voor op de bariton!

Na het proberen van de instrumenten, weer even enthousiast, luisteren naar en meedoen met de muziek.

Laten we hopen dat er weer een aantal kinderen les willen gaan nemen. Aan interesse geen gebrek en als ze allemaal willen gaan drummen? Dan hebben weer een drumband!

Het was weer een muzikale boel, Hans

Meer nieuws